Hallo allemaal, Het is zondagavond op het moment dat we dit schrijven . Weer een heleboel avonturen achter de rug. Donderdag was Marijes verjaardag. Renee en Tanja kwamen gezellig macaroni eten en hadden heerlijke scones en afwasmiddel uit de stad (daar hadden we erg behoefte aan) als verjaardagscadeautje mee. Pauline kwam nog twee shitenga’s brengen (lappen stof die je als rok, deken, kinderdraagdoek, handdoek en zakdoek bijv) kunt gebruiken. Ze zijn erg leuk en ik heb er vandaag heel de dag een aan gehad! Vrijdag nog een gewone werkdag waarop nog twee studentes uit Nederland arriveerden. We zijn nu met 6, dus we moeten morgen wel een beetje een nieuwe planning gaan maken voor de co-schappen. Ook hebben we alle spullen die we hadden meegesjouwd voor het ziekenhuis uitgedeeld. De buikgazen waren net op en over twee weken komt er een orthopeed waarvoor al die rekverbanden hartstikke nuttig zijn, dus dat was niet voor niets. Zaterdag werd ik om 8 uur uit bed geroepen om een keizersnede te gaan bijwonen. Dat was wel even wennen zo in t weekend, maar na een uurtje of twee was er een uiteindelijk ademend kind ter wereld en konden wij boodschappen gaan doen in Mpika. In een volkswagen busje met 17 volwassenen en twee baby’s gingen we op weg. Onderweg heeft Feike zijn manpower nog moeten aanspreken want het vehikel moest drie keer aangeduwd worden om weer verder te kunnen. Na een kilometer of twintig stopte hij er definitief mee; de benzine was op. Iemand sprong op een fiets om dat te gaan halen, maar dat zou toch nog wel zeker een uur duren voordat hij terug was. Gelukkig kwam er een vrachtwagen vol zand langs waar wij achterin mochten zitten en kwamen we zonder kleerscheuren aan in Mpika. Teenslippers en huishoudspullen gekocht bij de PEP en een slager die met een ‘hello, long time ago’ toch wel blijk gaf van een goed geheugen. Daarna kreeg Feike natuurlijk honger en aten we zowaar patat in een echt ‘restaurant’. Ons laatste doel in Mpika was nu nog het internetcafe maar dat bleek opeens dicht. Hoewel ze ons verteld hadden dat ze tot 15.00h open zouden zijn bleek dat bij nader inzien toch 13.30h te zijn. Een mooi staaltje Afrikaans ondernemerschap… Zondag zijn we de hele dag op sleeptouw genomen door mister en misses Magawa. Zij zijn boer en oprichter van een weeshuis voor 11 weeskinderen (ouders uiteraard overleden aan AIDS) in de achtertuin. Ook hebben ze sinds een kort een kippenfarm (300 legkippen en 600 vleeskippen, mede met dank aan Koop een Kip-actie op internet) en bouwen ze een guesthouse aan de weg naar het noorden. Precies bij een van de weinige kruispunten in Zambia dus inderdaad een aantrekkelijke plek voor met name zakenmensen. Deze twee nieuwe ondernemingen zijn allebei opgericht om het weeshuis en de toekomstige scholing van de kinderen te kunnen betalen. Overigens heeft mevrouw Magawa ook nog een full-time baan bij het bisdom als accountant. Erg aardige mensen en bovendien indrukwekkend goed bezig. Ik denk dat Afrika meer van dit soort mensen zou kunnen gebruiken! Wij zelf zijn de hele dag vertroeteld met lekker eten en veel aandacht van 10 eigen kinderen en 11 weeskinderen. Ze hadden een liedje en een dansje ingestudeerd en onze ballonnen waren een groot succes. We voelde ons af en toe net Sinterklaas en het was heel indrukkwekkend om te zien hoe enthousiast deze mensen zich inzetten voor hun project. Al met al weer een paar leuke dagen, we hebben het erg goed naar ons zin en vermaken ons prima!!! Liefs Feike en Marije!!!! PS - Meer informatie over het weeshuis op www.magawa.com en www.koopeenkip.nl - Natasja, we kunnen gewoon onze hotmail gebruiken - We hebben soms ontvangst met onze wereldontvanger hier; heel bijzonder om Taeke Taekema in Zambia op de radio te horen;) - Succes met de laatste voorbereidingen voor de Amstel Gold Race! We zijn in gedachte bij Clemens die slechts 13 dagen van tevoren zijn racefiets kocht.